زرایت
لغت نامه دهخدا
زرایت. [ زَ ی َ ] ( ع مص ) زرایة. رجوع به زرایة شود.
زرایة. [ زِی َ ] ( ع مص ) عیب کردن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || عتاب نمودن و خشم گرفتن بر کسی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
جمله سازی با زرایت
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 آسمان رحمتی دارم زرایت چشم مهر حاش لله کاسمان با خاک فرماید عتاب
💡 فروغی رسد گر زرایت زمین را بگردد میان خور و ماه حایل