زخم تیز
لغت نامه دهخدا
زخم تیز. [ زَ م ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) عبارت از زخم عمیق. ( غیاث اللغات از بهار عجم ). کنایه از زخم فربه. ( بهار عجم ) ( آنندراج ). رجوع به زخم فربه شود.
فرهنگ فارسی
زخم عمیق کنایه از زخم فربه
جمله سازی با زخم تیز
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 یک پی زمین نماند که از زخم تیز تو از خون کنار خاک چو دریا کنار نیست
💡 درافتاد دارا بدان زخم تیز ز گیتی برآمد یکی رستخیز
💡 پزشک پس از معاینه دقیق بیمار، اعلام کرد که این زخم تیز بر اثر برخورد با یک ابزار فلزی بسیار تیز و خطرناک ایجاد شده است.
💡 در داستانهای جنایی، توصیف یک زخم تیز میتواند نشاندهنده استفاده از سلاحی باشد که دارای لبههای بسیار صیقلی و فوقالعاده برنده است.
💡 مراقبتهای بهداشتی پس از ایجاد یک زخم تیز بسیار حیاتی است تا از بروز عفونتهای احتمالی و عوارض جانبی بسیار جدی جلوگیری شود.