لغت نامه دهخدا
زاغه پائین. [ غ َ ] ( اِخ ) قسمت پائین ده زاغه از دهستان حسین آباد واقع در سه کیلومتری زاغه بالا است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 5 ). و رجوع به زاغه و زاغه بالا شود.
زاغه پائین. [ غ َ ] ( اِخ ) دهی است ازدهستان دالوند بخش زاغه شهرستان خرم آباد. واقع در 1000گزی شمال زاغه و 1000گزی شمال راه خرم آباد به بروجرد. در منطقه ای جلگه ای سردسیر و مالاریائی و سکنه آن 360 تن است. زبان اهالی لری و فارسی، آب آن از سراب دوکوهه و محصول آن غلات، حبوب، لبنیات و پشم است. شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی زنان جل، جاجیم و طناب بافی است راه آن مالرو است و سکنه آن از طایفه دالونداند. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 6 ).
