روشن ضمیری

روشن ضمیری. [ رَ / رُو ش َ ض َ ] ( حامص مرکب ) صفت روشن ضمیر. روشندلی. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به روشندلی و روشن ضمیر شود.

روشن ضمیری دانایی آگاهی.

💡 تیره و روشن ضمیری، تن سیاه و دل چو شیری بر سمن مشکین حریری، بر قمر نیلی سحابی

💡 ز خورشید فزون روشن ضمیری بلند از قدر او نام امیری

💡 بناچار گفت: ای خداوند تخت چو روشن ضمیری و آزاده بخت

💡 کجا باشد چو می روشن ضمیری که دارد به ز ساغر دستگیری؟

💡 ره مردن طلب کن گر فقیری مدد جو اول از روشن ضمیری

💡 ازین روشن ضمیری نام او نور بعنوان رسولی گشته مشهور