روز جزا

روز جزا. [ زِ ج َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) روز شمار. روز قیامت. روز رستاخیز که جزای اعمال دهند.

روز شمار. روز قیامت

💡 به محرومی و بی قدری خضرم گریه می آید چو در فکر شهیدان تو در روز جزا افتم

💡 فتنه روز جزا خانه نشین است اینجا فتنه این است که در خانه زین است اینجا

💡 و چون قرآن را مى خوانى ما ميان تو و ميان كسانى كه به روز جزا ايمان نمى آورندحجابى ساتر قرار مى دهيم (45).

💡 مالك روز جزا است. اين صفت ديگرى است كه براى خدا ذكر شده و در پى انحصار حمد وستايش براى خداوند، بيان شده است. انسان، بيشتر در سه مورد و حالت، تشكّر مىكند:

💡 تا پيروان شيطان تصور نكنند چيزى از اعمال و گفتار آنها در اين جهان از بين مى رود ياخداوند آن را فراموش مى كند، نه، هرگز، بلكه خداوند همه را براى روز جزا نگهدارىو حفظ مى نمايد.

💡 عذر می خوردن ما روز جزا خواهد خواست چشم مستی که به آن توبه شکن بخشیدند