لغت نامه دهخدا
روذ. [ رَ ] ( ع مص ) آمدن و رفتن. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به روذة شود.
روذ. [ رَ ] ( ع مص ) آمدن و رفتن. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به روذة شود.
آمدن و رفتن
💡 زاندوه تو هر نفس زخمه یی زده بر طرب روذ اشعار بر
💡 اما در ایران هم کاربرد داشتهاست، مانند تسوگهای رویدشت و روذ در اصفهان و تسوگ فارس.
💡 چون در افکندت دریغ آلوده روذ دم به دم میخوان و میدم قل اعوذ