رو تافتن

رو تافتن. [ ت َ ] ( مص مرکب ) پشت کردن. چهره رابسوی دیگر متوجه کردن. روی برگردانیدن:
آفتاب آمد دلیل آفتاب
گر دلیلت باید از وی رو متاب.مولوی.ره این است رو از حقیقت متاب.سعدی ( بوستان ).|| گریختن. فرار کردن.

پشت کردن چهره را بسوی دیگر متوجه کردن

💡 ساحل ز پیش لطمه دریا کجا رود رو تافتن ز عشق تو از ما نمی‌شود

💡 رو تافتن ز جوربتان نیست کار ما چون صبح تیغ مهر به دندان گرفته ایم

💡 رو تافتن ز پیکر خاکی پس از وصول بعد از نماز پشت به محراب دادن است