رعش
مترادفها
لرزش، لرز، ارتعاش
لغت نامه دهخدا
رعش. [ رَ] ( ع مص ) یا رَعَش. لرزه گرفتن کسی را و لرزیدن او.( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ). لرزان شدن. ( مصادر اللغه زوزنی ). لرزه گرفتن کسی را. ( از اقرب الموارد ). لرزیدن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( دهار ).
رعش. [ رَ ع ِ ] ( ع ص ) مرد بددل و ترسنده. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ). جبان. ( از اقرب الموارد ). || آنکه می لرزد. ( مهذب الاسماء ) ( از اقرب الموارد ). || مرد شتاب و چالاک در جنگ. || مرد شتاب و چالاک در نیکی و احسان ( از اضداد است ). ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
رعش. [ رَ ع َ ] ( ع مص ) رَعش. رجوع به رَعش شود.
جمله سازی با رعش
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 هردم ز غایت و رعش کاتب یمینش همسایه را به عزل همی تعزیت کند
💡 پزشک برای تشخیص دقیق نوع بیماری عصبی، حرکت دست بیمار و شدت رعش موجود در عضلات او را به دقت تحت نظر گرفت.
💡 در اثر سرمای بسیار شدید در کوهستان، بدن انسان دچار نوعی رعش و لرزش شدید میشود تا از طریق تولید گرما خود را گرم کند.
💡 مشاهده آن رعش خفیف در هنگام صحبت کردن، نشاندهنده خستگی مفرط یا استرس شدیدی بود که فرد در آن لحظه تجربه میکرد.