رطبه

( رطبة ) رطبة. [ رَ ب َ ] ( ع اِ ) رطبه. قت. برسیم. یونجه ٔتر. ( یادداشت مؤلف ). سپست تر. ج، رِطاب. ( مهذب الاسماء ) ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). سپست تر. ( آنندراج ) ( دهار ). || ( ص ) تأنیث رطب: عظام رطبة. ( یادداشت مؤلف ).
- قروح رطبة؛ ریشهای تر. ( یادداشت مؤلف ).
|| دختر نازک. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
- کبد رطبة؛ جگر زنده. ( منتهی الارب ).
رطبة. [ رُ طَ ب َ ] ( ع اِ ) خرمای تر. ( دهار ). یکی رُطَب. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به رطب شود.
رطبه. [ رَ ب َ / ب ِ ] ( ع اِ ) یونجه. سپست تر را گویند چون سبز بود و جمع او رطاب بود وابوعبید از اصمعی روایت کند که سپست تر را رطبه گویند و لیث گوید خشک آن را عرب قت گوید و بعضی گویند قت تر آن و خشک آن هر دو را گویند و اصمعی گوید: فصافص جمع فصفصه است و به پارسی او را سپست گویند. ( از صیدنه ابوریحان بیرونی ). فصفصه است و چون خشک شود قت خوانند و علف گویند به پارسی اسپرست و یا اسپست گویند. ( از ذخیره خوارزمشاهی ): و بر جریب رطبه پنج درهم. ( ترجمه تاریخ قم ص 182 ). رجوع به همان متن و تحفه حکیم مؤمن و مخزن الادویه ص 290 شود.

رُطبه شهری در غرب استان انبار عراق است. از این شهر دو بزرگراه می گذرد. این شهر از لحاظ آب و هوا در منطقه ای خشک و کویری قرار دارد. رود وادی حوران نیز از این شهر می گذرد.

💡 بخش رطبه ۹۳٬۴۴۵ کیلومترمربع مساحت و ۲۴٬۸۱۳ نفر جمعیت دارد.

💡 بزرگراه ۱۰ یک بزرگراه در عراق می‌باشد که از رطبه تا مرکز اردن گسترده شده‌است.

💡 و بار ديگر جدم آن را بر شيخ يحيى بن محمد، فرزند يحيى بن فرج سوراوى خوانده و اجازه روايت آن را به وى داده، و شيخ يحياى مزبور آن را نزد فقيه حسين بن هبة الله فرزند رطبه خوانده و اجازه روايت آن را به وى داده و همان شيخ يحيى آن را بر مفيد، ابوعبدالله حسن بن محمد بن حسن طوسى خوانده و به او اجازه روايت آن را داده، و مفيد نيز آن را نزد پدرش ‍ خوانده و اجازه روايت آن را دريافت داشته است.

💡 شهرستان رطبه (به عربی: قضاء الرطبة) یک شهرستان در عراق است که در استان انبار واقع شده‌است.

💡 آنگاه اسانيد آن را كه بالغ بر هشت واسطه تا شيخ كلينى و طوسى است آورده است. مثلا مى گويد: خبر داد مرا شيخ محمد بن ابى البركات بن ابراهيم صنعانى در ماه رجب سال 636 از شيخ ابوعبدالله، حسين بن هبة الله بن رطبه سوراوى، از ابوعلى، از پسرش شيخ ابوجعفر طوسى. (400)