لغت نامه دهخدا
( رضوة ) رضوة. [ رِض ْ وَ ] ( ع اِمص ) خشنودی، گویند: مافعلت الا عن رضوتک. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به رضا و رضوان شود.
( رضوة ) رضوة. [ رِض ْ وَ ] ( ع اِمص ) خشنودی، گویند: مافعلت الا عن رضوتک. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به رضا و رضوان شود.
رضوه ( به عربی: رضوة ) یک روستا در سوریه است که در ناحیه قورقینا واقع شده است. رضوه ۵۶۷ نفر جمعیت دارد.
💡 حاجیآباد رضوه یک روستا در ایران است که در دهستان قهاب صرصر واقع شدهاست. حاجیآباد رضوه ۲۵ نفر جمعیت دارد.
💡 تپه حصار حاجیآباد رضوه در شهرستان دامغان، بخش صید آباد، روستای رضوه واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۲ بهمن ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۷۳۵۱ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.