رزق هوایی

رزق هوایی. [ رِ ق ِ هََ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) روزی غیرمترقب که بی توسط اسباب برسد. ( آنندراج ):
که مشتی طفل از آن رزق هوایی
شوند آسوده از انگشت خایی.طالب آملی ( از آنندراج ).

روزی غیر مترقب که بی توسط اسباب برسد.

💡 نخل امید مرا لبریز گردان از ثمر بی تردد چون شجر رزق هوایی ده مرا

💡 کفایت می کند سالی صدف را قطره باران به سایل لذت دیگر بود رزق هوایی را