رخته
مترادفها
پراکنده، از هم گسیخته، پخش شده
متضادها
مرتب، منظم
لغت نامه دهخدا
رخته. [ رَ ت َ / ت ِ ] ( ص ) مجروح و زخمدار و بیمار و دردمند. ( ناظم الاطباء ). بیمار. ( فرهنگ ولف ) ( یادداشت مؤلف ). خسته. ( از شعوری ج 2 ص 15 ).
فرهنگ فارسی
مجروح و زخمدار و بیمار و دردمند
جمله سازی با رخته
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 نزد یقین او نتوان رخته از گمان پیش گمان او نتوان صرفه با یقین
💡 سینه اش سوراخ سوراخ از سنان رخته بر صندوق سرکن فکان
💡 ز کار بزرگان چو پردخته شد شهنشاه زآن رنجها رخته شد
💡 در آن شب سرد زمستانی، برفهای سنگینی بر دشتها رخته بود و همه جا را زیر پوششی سفید و درخشان از زیبایی طبیعی پوشانده بود.
💡 در طول مراسم رسمی، گلهای رنگارنگ در تمام باغ رخته بود و منظرهای بسیار زیبا و چشمنواز برای مهمانان در آن روز فراهم کرده بود.
💡 نویسنده با کلمات و عباراتی بسیار دقیق، زنجیرهای از رویدادهای پیچیده را در تار و پود داستان خود به زیبایی رخته و روایت کرده است.