رخته

رخته. [ رَ ت َ / ت ِ ] ( ص ) مجروح و زخمدار و بیمار و دردمند. ( ناظم الاطباء ). بیمار. ( فرهنگ ولف ) ( یادداشت مؤلف ). خسته. ( از شعوری ج 2 ص 15 ).

مجروح و زخمدار و بیمار و دردمند

💡 نزد یقین او نتوان رخته از گمان پیش گمان او نتوان صرفه با یقین

💡 سینه اش سوراخ سوراخ از سنان رخته بر صندوق سرکن فکان

💡 ز کار بزرگان چو پردخته شد شهنشاه زآن رنجها رخته شد