دیوان سیاه

دیوان سیاه. [ دی ] ( ص مرکب ) آنکه دفتر حسابش سیاه است. کسی که نامه عملش سیاه است. عاصی. گناهکار. نامه سیاه.

( صفت ) آنکه دفتر حسابش سیاه است کسی که نامه عملش سیاه است عاصی گناهکار نامه سیاه.

💡 اندر آن معرض که دیوان سیاه است و سفید فضل مغلوب عدالت و عد مقهور وعید

💡 هم توانی سوخت از آهش گناه هم ز اشکش شست دیوان سیاه

💡 ببین سام یل را درین رزمگاه جهان کرد در چشم دیوان سیاه

💡 ولیکن این سخن با مرد راهست نه با دیوانه و دیوان سیاه است

💡 در فضولی می‌کنی دیوان سیاه گوی بردی گر زفان داری نگاه

💡 جمع تو بار گنه باشد و دیوان سیاه نه هم آخر تو خوشی نام سیه بار کنی