دو بیننده

لغت نامه دهخدا

دوبیننده. [ دُ ن َن ْ دَ / دِ ] ( نف مرکب ) که دو بیند. کج بین. کلاژه. کاژ. دوبین. احول. لوچ. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به دوبین شود. || ( اِ مرکب )کنایه از دو چشم است. ( یادداشت مؤلف ):
به بینندگان آفریننده را
نبینی مرنجان دوبیننده را.فردوسی.

فرهنگ فارسی

دو بیند. کج بین. لوچ.

جمله سازی با دو بیننده

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 ببین از غم خویشتن زاری اش به رخ از دو بیننده خونباری اش

💡 سزد گر دو بیننده را برکنم چو پروانه خود را بر آتش زنم

💡 سپهبد چو بشنید آن زاری اش بدید از دو بیننده خونباری اش

💡 برآوردمی هر دو بیننده را نه خشم آید ار آفریننده را

💡 دو بیننده نخل کثیرالثمر که بودند در آن به نشو و نما

💡 بیامد، بیفتاد در چشم کور همان دم دو بیننده اش یافت نور

💡 در حین برگزاری مسابقه فوتبال در استادیوم بزرگ، دو بیننده در بخش ویژه حضور داشتند که به عنوان مهمانان افتخاری از سوی سازمان دعوت شده بودند.

💡 هنگام تماشای مستند علمی در سالن سینما، دو بیننده با دقت بسیار زیاد به جزئیات مربوط به زیست‌شناسی دریاها و جریان‌های آب توجه می‌کردند.

💡 اگرچه جمعیت در سالن بسیار زیاد بود، اما فقط دو بیننده در سکوت مطلق به اجرای موسیقی کلاسیک گوش می‌دادند و از آن لذت می‌بردند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران