دندان نما

دندان نما. [ دَ ن ُ / ن ِ / ن َ ] ( نف مرکب ) دندان نمای. که دندان نماید. که دندان نشان دهد. || بسیار نمایان و آشکار، چون: بخیه ٔدندان نما و خنده دندان نما. ( آنندراج ):
تا نزنی خنده دندان نمای
لب به گه خنده به دندان بخای.نظامی. || بسیار روشناس و معروف. ( ناظم الاطباء ):
عقد سخن به خنده دندان نما ببند
خاکی به فرق شهرت درّ عدن بریز.تأثیر ( از آنندراج ). || کنایه از خشمگین و غضبناک است. ( از آنندراج ) ( از برهان ). کسی که اظهار قهر و غضب کند. ( ناظم الاطباء ):
که در خانه آواز یک گربه به
که دو غرش شیر دندان نمای.خاقانی.|| کنایه از کسی که اظهار عجز وفروتنی کند. ( از آنندراج ) ( از برهان ).

💡 مهر رخسارش گر از ابر نقاب آید برون گریه ز اشکم خنده دندان نما خواهد شدن

💡 با عرق یارب نیفتد کار غیرت‌زای مرد الحذر از خندهٔ دندان نمای انفعال

💡 از آب و تاب خنده دندان نمای تو گنجینه ای شده است پر از گوهر آینه

💡 غیر از دمی که مشک به دندان خود گرفت در عمر خویش، خنده دندان نما نکرد

💡 در لعل یار خنده دندان نما ببین در روز اگر ستاره ندیدی بیا ببین

💡 شام خوناب از شفق ریزد به جای اشک و صبح می کند بر وضع عالم خندهٔ دندان نما