دل گرفت

دل گرفت. [ دِ گ ِ رِ ] ( ن مف مرکب ) دل گرفته. ( یادداشت مرحوم دهخدا ):
و دیگر که پیروز شد دل گرفت
اگر زو بترسی نباشد شگفت.فردوسی.

گرفت دل. گرفتن دل.

💡 بباغ حسن که کشت این نهال رعنا را که دل گرفت زگل بلبلان شیدا را

💡 با هزاران دست نتواند عنان دل گرفت سرو در وقت خرام قامت دلجوی او

💡 چون دل گرفت لشکر سلطان عشق یار دل هرچه کرد بفرمان عشق یار

💡 زین شب و روز مکرر دل گرفت ایخوش آنجائی که صبح و شام نیست

💡 دامن تو دل گرفت دامن دل تن گرفت های از این کش مکش‌های از این کار تو