دل پریشان

دل پریشان. [ دِ پ َ ] ( ص مرکب ) پریشان دل. آنکه دلش پریشان بود. پراکنده احوال:
گم کرد پی از میان ایشان
می رفت چو ابر دل پریشان.نظامی.

پریشان دل. آنکه دلش پریشان بود.

💡 دل پریشان نبد آنروز که تنها بود کرد جمعیت نا اهل پریشانش

💡 امروز به شهر دل پریشان ماییم ننگ همه دوستان و خویشان ماییم

💡 فراوان جانور را دل پریشان که زیر خا ک بوده جای ایشان

💡 منم دل پریشان چه در طرب گشایم چو غمت نمی گذارد که بخنده لب گشایم

💡 عمو ببین لب خشک و دل پریشان را نما به درد من تشنه فکر درمان را