دل زده. [ دِ زَ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) زده دل. بی میل پس از متمایل بودن:
منم که دل زده از چیدن گل بوسم
لب گزیده تراود ز باغ افسوسم.طالب آملی ( از آنندراج ).- دل زده شدن از چیزی؛ بی میل گشتن بدان. سر خوردن از آن:
پیش از این بود نگاه تو به یکدل محتاج
این زمان دل زده زین جنس فراوان شده ای.صائب ( ازآنندراج ).
زده دل. بی میل.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 آرزو بند گرانیست به پای طلبت مهر از داغ تمنا به در دل زده ای
💡 بشر از آنسو نشسته دل زده تاب از پی ِآب کرده دیده پُر آب
💡 برخانه وجودم از دل زده است گردون قفلی که آه وفریادآن را کلید باشد
💡 کی بجز پنجهٔ عشقش بگشاد جویا عقده ای را که تو در کار خود از دل زده ای
💡 دل زده خود را، ز حیرت همچوتیر بر سنان غمزه بی باک تو
