دفی

دفی. [ دَف ْی ْ ] ( ع مص ) خسته را کشتن. ( از منتهی الارب ). دَفْو. و رجوع به دفو شود.
دفی ٔ. [ دَ ف ِءْ] ( ع ص ) جامه گرم پوشیده. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). دفی [ دَ ]. و رجوع به دفی [ دَ ] شود.
دفی ٔ. [ دَ ] ( ع ص ) مستدفی و جامه گرم پوشیده. ( از اقرب الموارد ). دفی [ دَ ف ِءْ ]. و رجوع به دفی [ دَ ف ِءْ ] شود. || یوم دفی ٔ؛ روز گرم، و نیز جامه و خانه را گویند، یعنی جامه و خانه گرم. ( از منتهی الارب ).

خسته را کشتن.

💡 ساقی قدحی پر کن مطرب به دفی کف زن در پیش سپاه غم با خیل طرب صف زن

💡 دنیاست سرای غم، تو یکسر شعفی این خانه ماتم است و، تو همچو دفی

💡 به رقاصی ز یکسو سرو دامن بر میان چیده دفی بر کف گرفته آمد از یکسو گل رعنا

💡 در چنین تنگنای دار الضرب زیر چنگی دفی نمی‌شاید