دشت بیاض

دشت بیاض.[ دَ ب َ / دَ ت ِ ب َ ] ( اِخ ) قصبه ای است در خراسان، که ولی دشت بیاضی شاعر از آنجاست. ( از غیاث ) ( آنندراج ). دهی از دهستان نیمبلوک بخش قاین شهرستان بیرجند. سکنه آن 1781 تن. آب آن از قنات. محصول آنجا غلات و زعفران. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9 ):
صفا بخش جوی بیاض آمده
همانا ز دشت بیاض آمده.طغرا ( از آنندراج ).دشت پیاز. و رجوع به دشت پیازشود.

قصبه ای است در خراسان که ولی دشت بیاضی شاعر از آنجاست.

💡 خضری و دشت بیاض دارای تاریخی کهن و مربوط به پیش از اسلام هستند. آنچه قطعی است، در روایت داستان تدفین امامزاده عبدالله کارشک که در سال ۲۴۷ هجری (۲۴۰ شمسی) درگذشت، سخن از خضری و دشت بیاض به میان آمده‌است.

💡 خضری دشت‌بیاض شهری از توابع شهرستان قائنات در استان خراسان جنوبی و مرکز بخش نیمبلوک است. این شهر به دلیل اینکه شمالی‌ترین و نخستین شهر خراسان جنوبی پس از ورود به این استان (از خراسان رضوی) است، به «پیشانی سرسبز خراسان جنوبی» شهرت یافته‌است. جمعیت خضری دشت بیاض بنا بر آمار سرشماری سال ۱۳۹۵، برابر با ۵٫۶۸۰ نفر بوده‌است.

💡 یکی از مهمترین جاذبه‌های گردشگری منطقه، غار فارس است. آنطور که از روایت ساکنان محلی فهمیده می‌شود، در گذشته‌های بسیار دور شهری آباد وجود داشته که هر دو روستای دشت بیاض و مَیَم را دربرگرفته و به فارس مشهور بوده‌است که در نقشه‌های تاریخی نیز این منطقه ثبت شده‌است و غاری به همین نام وجود نیز دارد.

💡 خضری دارای یک کلینیک بهداشتی درمانی شامل درمانگاه، کلینیک دندانپزشکی و بخش زنان و زایمان است. همچنین دو خانه بهداشت نیز در خضری دشت بیاض فعالیت می‌کنند.

💡 در دوره جدید، خضری و دشت بیاض دو روستای نزدیک به یکدیگر بودند که در سال ۱۳۶۲ با تجمیع جمعیت دو روستا، به شهر تبدیل شدند.