دست افکندن

دست افکندن. [ دَ اَ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) دست انداختن.
- دست از دامن کسی یا چیزی افکندن؛ کنایه از جدا کردن. ( آنندراج ).
- دست فغان از دامن لب افکندن؛ خاموش شدن:
طاقتم بنگر کزآن تیغی که بر سر خورده ام
دردم از دامان لب دست فغان افکنده ام.سنائی ( از آنندراج ).

دست انداختن دست از دامن افکندن

💡 دست افکندن نداری پای افتادن که هست هر کجا دستی بر آید ز آستین، افتاده باش