لغت نامه دهخدا
دریدی. [ دَ ] ( اِخ ) لقب علی بن احمد دریدی. رجوع به علی دریدی در ردیف خود شود.
دریدی. [ دُ رَ ] ( ص نسبی ) از انتسابهای اجدادی است. ( از الانساب سمعانی ).
دریدی. [ دَ ] ( اِخ ) لقب علی بن احمد دریدی. رجوع به علی دریدی در ردیف خود شود.
دریدی. [ دُ رَ ] ( ص نسبی ) از انتسابهای اجدادی است. ( از الانساب سمعانی ).
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 به زاری هر که را دامن کشیدی به بیزاری گریبانش دریدی
💡 به عشوه پرده صبرم دریدی به غمزه مهر ایمانم شکستی
💡 ای لاله چرا جامه دریدی در بر از یار جدایید چو مسعود مگر
💡 دریدی دل و زهره خلق را کشیدی ز دوش گدا دلق را
💡 گه بهر گوشواره دریدی تو گوش ها گه غل به گردن ولی کبریا کنی
💡 زدی بیمحل چنگ در حبیب عمرش دریدی ز سنگین دلی تا به دامان