درهوس
لغت نامه دهخدا
درهوس. [ دِ هََ ] ( ع ص ) سخت و درشت. ( منتهی الارب ). شدید. ( اقرب الموارد ). دَراهس. و رجوع به دراهس شود.
جمله سازی با درهوس
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 درهوس عشق تو خانه برانداخت صبر عقل ز دیوانگی راه بیابان گرفت
💡 انسان باید همواره مراقب باشد که درهوس و زیادهخواهی، او را از مسیر اخلاقی و انسانیاش دور نکند و باعث از دست دادن آرامش روحیاش نشود.
💡 بسیاری از سقوطهای اخلاقی در تاریخ بشر، ناشی از غرق شدن افراد در درهوس و تلاش برای به دست آوردن قدرت یا ثروت از راههای ناصواب بوده است.
💡 گاهی اوقات درهوس برای رسیدن به اهداف مادی، باعث میشود که افراد از روابط عاطفی و انسانی خود غافل شده و در تنهایی مطلق زندگی کنند.