دراز عمر

درازعمر. [ دِ ع ُ ] ( ص مرکب ) آنکه عمر طولانی داشته باشد. آنکه یا آنچه عمری طولانی کرده باشد. مُعَمَّر. ( یادداشت مرحوم دهخدا ): نیز شک نیست که مزاج مردم درازعمر و ترکیب او و قوتهای او قویتر باشد. ( ذخیره خوارزمشاهی ). آنچه مردمان می گویند که بعض مردمان درازعمر را سدیگر باره دندان برمی آید... عجب نیست. ( ذخیره خوارزمشاهی ).
برغم انف اعادی درازعمر بمان
که دزد دوست ندارد که پاسبان ماند.سعدی.درخت چنار درختی مبارک است و درازعمر. ( فلاحت نامه ).

آنکه عمر طولانی داشته باشد

💡 تذكّر 1. اگر مقصود از اَلْف، عمر طولانى به درازاى وقت معلوم ابليس باشد باز به چنگال بازِ عذاب خدايى و عِقابِ عُقاب الهى گرفتار خواهند شد؛ چنان كه شيطانِ دراز عمر رهاى از عذيب خداوند نيست؛ زيرا گستره زمان مانند پهنه زمين تحت تسخير قاهرانه ماءموران الهى است.

💡 زآنند دراز عمر و فرخنده لقای کازار نجست کرکس و آز همای

💡 به رغم انف اعادی دراز عمر بمان که دزد دوست ندارد که پاسبان ماند

💡 نومید بدم ز دیدنت عمر دراز عمری شدم از عشوه تو در تک و تاز