در تاختن

درتاختن. [ دَ ت َ ] ( مص مرکب ) تاختن. بسرعت دویدن. چهارنعل بتاخت درآمدن: آب از جوی بایستاد و با امیر بگفتند و وقت چاشتگاه بود، طلیعه ما درتاخت که خصمان آمدند بر چار جانب از لشکرگاه.( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 590 ). || حمله کردن. تاختن: پور تگین بدتر است از ترکمانان که فرصت جست و در تاخت. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 571 ).
خیز تا ترکوار درتازیم
هندوان را در آتش اندازیم.نظامی.رجوع به تاختن شود.

تاختن بسرعت دویدن یا حمله کردن

💡 شدست ابر گردش به کین تاختن سوارانش کوه اند در تاختن

💡 در تاختن همی به‌ شب و روز خوانمش از بس که او برد به شب و روز تاختن

💡 سیاره در آهنگ او، حیران زبس نیرنگ او در تاختن فرسنگ او از حد طایف تا ختن

💡 از دست منه عنان فرصت که حیات رخشیست که همچو برق در تاختن است

💡 همیدون همه بر سفر کردن‌اند چپ و راست در تاختن بردن اند