دانه خور

دانه خور. [ ن َ / ن ِ خوَرْ / خُرْ ] ( نف مرکب ) دانه خوار. رجوع به دانه خوار شود.

دانه خوار

💡 مرغی که دانه خور شده زان خال دلفریب چشمش نمی پرد ز پی دانه دگر

💡 پرواز، دانه خور نکند بلبل مرا چون سبزه پا شکسته این بوستان شدم

💡 برای من زمانه جهد پر کرد که مرغی این چنین را دانه خور کرد

💡 دانه‌ای کاندرو نباشد دام رو از آن دانه خور که یابی کام