دانش سرشت

دانش سرشت. [ ن ِ س ِ رِ ] ( ص مرکب ) که دانش در سرشت دارد. که علم و فضل در نهاد و طبیعت دارد. که علم در طینت و نهاد دارد. || ( ن مف مرکب ) سرشته بدانش. مجهز بعلم. به دانش برآمده. بفضل و علم پرورش یافته:
زن دانش آموز دانش سرشت
چو لوحی ز هر دانشی درنبشت.نظامی.

که دانش در سرشت دارد

💡 مر این گرد گرشاسب آن را نوشت که بودش ز فرهنگ و دانش سرشت

💡 سخنهاش درّست و دانش سرشت خبرهاش هریک چراغ بهشت