لغت نامه دهخدا
خیره نگریستن. [ رَ / رِ ن ِگ َ ت َ ] ( مص مرکب ) دقیق نگاه کردن. ( فرهنگ رازی ).
خیره نگریستن. [ رَ / رِ ن ِگ َ ت َ ] ( مص مرکب ) دقیق نگاه کردن. ( فرهنگ رازی ).
دقیق نگاه کردن
💡 بررسی دیدن و آنچه «نگاه خیره مردانه» شناخته شده این گمان را برانگیخته که توان نگاه کردن به دیگران نشانهای از قدرت جنسی و اجتماعی است. تئوریهای خیره نگریستن بر پویایی دیدن، بر برتری و کنترل آن بر ابژهٔ زیبایی شناختی پای میفشارد. در این تئوریها از جداسازی خواهش و آرزو از خوشی میپرهیزند. نگاه خیرهٔ کامجویانه و آزمندانه را به اصل و گوهر زیبایی برمیگردانند.