خیره نگاه

لغت نامه دهخدا

خیره نگاه. [ رَ / رِ ن ِ ]( ص مرکب ) دقیق نگاه. عمیق نگاه. ( یادداشت مؤلف ).
- خیره نگاه کردن؛ دقیق شدن. ( یادداشت مؤلف ).

فرهنگ فارسی

دقیق نگاه عمیق نگاه

جمله سازی با خیره نگاه

💡 سزای خیره نگاهان به آه من بگذار که بارها زده بر قلب آسمان تنها

💡 چشم خورشید که در خیره نگاهی مثل است در گلستان تو پوشیده نظر می‌گردد

💡 نیست از چین جبین خیره نگاهان را باک خار از چیدن گل مانع گلچین نشود

💡 ز خط سبز تو کشت امید سرسبزست ز چشم خیره نگاهان ترا گزند مباد

💡 در دیده گشته خیره نگاهان شوق را چون مردمک ز شرم تو تار نظر گره

💡 شنید نام شفاعت چو از رسول الله ملک به روی حسین کرده خیره خیره نگاه