خواران

خواران. [خوا / خا ] ( ق ) درحال خوردن. ( یادداشت بخط مؤلف ). || ( نف ) خورندگان. ( یادداشت بخط مؤلف ).
- روزی خواران؛ خوردندگان نعمت: و وظیفه روزی خواران را به فحشاء و منکر نبرد. ( گلستان سعدی ).
- میراث خواران؛ ارث برندگان.
- نعمت خواران؛ خورندگان روزی.

در حال خوردن یا خورندگان

💡 مـنـظـور از (دو مشرق )، مشرق تابستان و مشرق زمستان است، كه به خاطر دو جا بودنآن دو چهار فصل پديد مى آيد، و ارزاق روزى خواران انتظام مى پذيرد.

💡 إِنَّ الَّذِینَ یُحَادُّونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ ایشان که خلاف میکنند با خدای و رسول او و در جز راه میروند. أُولئِکَ فِی الْأَذَلِّینَ (۲۰). ایشانند که در گروه خوارتر همه خواران‌اند.

💡 عار دارم زانکه با زنهار خواران خو کنم یا چو در شد بسته جویم از لئیمان فتح باب

💡 حکم هشیاران کنی کز دست رندان می خورند گر تو ای شیرین ببینی شور می خواران خویش

💡 از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به شادی، بوسه خون‌آشام، دام، تازه‌به‌دوران‌رسیده‌ها، فقط بلیط، کیک خواران و تازه شروع شده اشاره کرد.

💡 نادرستى گفته برخى از مفسرين كه گفته اند تشبيه ربا خوار به جن زده بيانحال ربا خواران در روز قيامت است