خواب مصنوعی

خواب مصنوعی. [ خوا / خا ب ِ م َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) هیپنوتیزم. لختی و بی ارادگی که بر اثر نوعی القاء از طرف دیگری برای شخصی پیدا میشود. رجوع به هیپنوتیزم شود.

هیپنوتیزم لختی و بی ارادگی که بر اثر نوعی القائ از طرف دیگری برای شخصی پیدا می شود.

خواب مصنوعی (hypnosis)
ایجاد آرامش یا تغییر هشیاری مصنوعی در فرد. وجه مشخصۀ آن افزایش تلقین پذیری است. شواهد نشان می دهد خواب مصنوعی در افراد مستعد، ممکن است حس درد را کاهش دهد، قدرت یادآوری وقایع گذشته را افزایش دهد، و عامل خطای حسی یا توهم باشد. همچنین، نشان داده شده است که فرد هر آنچه را حین خواب مصنوعی اتفاق افتاده است از یاد می برد (فراموشی پس از خواب مصنوعی)، و کاری را که حین خواب مصنوعی به او القا شده است انجام می دهد (تلقین پس از خواب مصنوعی). خواب مصنوعی در پزشکی کاربردهای متفاوتی دارد. مثلاً به روند بهبودی بیمار کمک می کند و با تلقین در خواب مصنوعی می توان علایم اختلالات عاطفی و روان ـ تنی را مهار کرد (هیپنوتیسم درمانی). فریدریش (فرانتس) آنتون مسمرِ اتریشی را کاشف خواب مصنوعی می دانند. او این پدیده را حاصل نیرو یا جریانی فیزیکی می دانست و آن را «مانیه تیزم (مغناطیسم) حیوانی» نامید. جیمز برِید (۱۸۶۰ـ۱۷۹۵)، پزشک و جراح انگلیسی، برای اولین بار واژۀ «خواب مصنوعی» را به کار برد و برای نخستین بار خواب مصنوعی را پدیده ای روان شناختی دانست. جیمز ازدیل (۱۸۵۹ـ۱۸۰۵)، جراح اسکاتلندی، هنگام کار در هند، برای ایجاد بی دردی یا بیهوشی عمومی در صدها عمل جراحی از خواب مصنوعی استفاده کرد. افراد شیاد و بازیگرها هم از خواب مصنوعی استفاده کرده اند. به همین سبب قوانینی مثل قانون خواب مصنوعی در انگلستان (۱۹۵۲) استفاده از این روش را برای سرگرمی محدود کرد.

💡 در روزهای پیش از درگذشت وی، وضعیت جسمانی انصاریان به شکلی امیدوارکننده تغییر کرده بود، اما در ساعات آخر روز دوشنبه وضعیتش به شکلی شد که تیم پزشکی وی را به خواب مصنوعی برد. هاشمیان، پزشک معالج او که خبر بیهوشی مصنوعی علی انصاریان را اعلام کرده بود، در یک لایو اینستاگرامی با لحنی ناامیدانه دربارهٔ وضعیت او صحبت کرد تا اینکه انصاریان درگذشت.

💡 امروزه بسیاری از پزشکان و روانشناسان در این زمینه آموزش می‌بینند و این را به عنوان یک روش کارآمد استفاده می‌کنند. خواب مصنوعی ابزاری ارزشمند در پزشکی و روان‌درمانی است و اکثر دانشمندان آن را به رسمیت شناخته و استفاده می‌کنند.

💡 تاریخچه کاربرد خواب مصنوعی به زمان رهبران مذهبی، پزشک‌های جادوگر، حکیم‌ها و شمن‌ها بازمی‌گردد. طالع‌بین‌های مصر و یونان باستان برای اجرای درمان‌های گوناگون وارد حالت خلسه می‌شدند. پاراسِلسوس (۱۵۴۱–۱۴۹۳) تأثیر شفابخش اجرام آسمانی و آهن‌ربا را توضیح داد. او می‌گفت نیروی مغناطیسی، نیرویی درمانگر است.

💡 در قسمت اول، جی‌من فقط یکبار آن هم فقط در کات سین اول بازی دیده می‌شود. درست زمانی که تصور می‌کرد دوباره گوردون را می‌تواند در خواب مصنوعی قرار دهد، ورتیگانت‌ها دور او را جمع می‌شوند و با قدرت خود جلوی این کار را می‌گیرند و گوردون را نیز از آن مکان نجات می‌دهند.