خنده کنان

خنده کنان. [ خ َ دَ / دِ ک ُ ] ( ق مرکب ) درحال خنده. خنده زنان. ( یادداشت بخط مؤلف ).

در حال خنده خنده زنان

💡 خنده کنان گفت که ای بیخبر مور ندیدم چو تو کوته نظر

💡 زیر لب خنده کنان عشوه کنان با دل من آنچه گفت آن لب طناز نمییارم گفت

💡 از خنده کنان خون به دل عقده گشایان در ظاهر اگر غنچه ما بیهده خندست

💡 از سرکوی تو چو مستان اسیر خنده کنان نعره زنان آمده است

💡 دیدمش از یکطرف ساغر مینا بکف خنده کنان از شعف آمده بر رقص و شور

💡 ما نعره‌زنان که آن شکارت مائیم او خنده کنان که ما ترا میپائیم