خلوتیان

خلوتیان. [ خ َل ْ وَ ] ( اِ مرکب ) ج ِ خلوتی. منزوی ها. عزلت نشینان. عزلت گزینان:
خلوتیان هر کجا مجلس خاصی کنید
ترک ادب باشد ار دردسر آرد خمار.خاقانی.تا همه خلوتیان جام صبوحی گیرند
چنگ صبحی بدر پیر مناجات بریم.حافظ.افشای راز خلوتیان خواست کرد شمع.حافظ.مست بگذشتی و از خلوتیان ملکوت
بتماشای تو آشوب قیامت برخاست.حافظ.

جمع خلوتی منزوی ها

💡 به عزم کعبه کنید اتفاق خلوتیان که پیر صومعه را بار در گل افتادست

💡 چنانکه خلوتیان تو می ندانستند که حال شاه دگر گشت و کار ملک دگر

💡 به رمز نکته ادا می کنم که خلوتیان سر سبو بگشادند و در فرو بستند

💡 تا همه خلوتیان جام صبوحی گیرند چنگ صبحی به در پیر مناجات بریم

💡 در سلسله خلوتیان دوش رسیدیم دامن به میان برزده رندانه گذشتیم