خطاطان

خطاطان. [ خ َطْ طا ] ( اِ ) ج ِ خطاط.
- تاریخ خطاطان؛ تاریخی که شرح حال خطاطان معروف بدانست.
- تذکره خطاطان؛ تذکره ای که شرح حال خطاطان معروف بدانست.

جمع خطاط

💡 نیاز به سرعت در نوشتن باعث شد تا پیوستگی حروف و کلمات مجاز شود و خطی به وجود آمد که شکستهٔ تعلیق نامیده شد. این قلم خاص کاتبان دیوان بود که گاهی «ترسّل» نیز نامیده شده است. امروزه خطاطان ایرانی با تعلیق کمتر آشنایی دارند. پس از رواج خط تعلیق، عثمانی‌ها و مصری‌ها در آن تصرفاتی موافق با سلیقهٔ خود ایجاد کردند و شیوهٔ خود را «دیوانی» نامیدند.

💡 در زمان فتحعلی شاه نایب الحکومه وقت مفتخر به لقب خانی می‌شود، این شخص که مشهور به حاج کوچک میرزا بوده از خطاطان و علمای صاحب نام درخش می‌باشد که با همت وی مدرسه طلاب درخش تأسیس می‌گردد وی که بعدها به صدر العلمایی خراسان منصوب می‌شود در دربار قاجار مقرب و عزیز می‌گردد.