خط سیاه

خط سیاه. [ خ َطْ طِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) خط شب. خط ازرق. خط سبز. خط چهارم از هفت خط جام جم را گویند. ( از ناظم الاطباء ):
بجام عشق تو می تا خط سیاه دهند
منم که سر بخط آن خط سیاه نهم.خاقانی. || عالم غیب بنزد صوفیان. ( یادداشت بخط مؤلف ). || خط سبز نورسته را گویند. ( آنندراج ):
نرسته زآن خط گلگون خط سیاه هنوز
نخورده خسرو حسنت غم سپاه هنوز.تأثیر ( از آنندراج ).

خط شب خط ازرق

💡 ایمن ز عارض تو این خط سیاه تو گویی که به روم آمد از زنگ سپاه تو

💡 مگر از خط سیاه تو غباری دارد ورنه هندوی رسن باز تو در تاب چراست

💡 قسمت زیر بدنش مایل به سفید است. خط سیاهی در وسط دارد که قسمتی از سرش را فراگرفته‌است.

💡 بیار باده که فصل شکست توبهٔ ماست خط سیاه تو ابر بهار رخسار است

💡 مجموعه شعر خط سیاه متروی لندن پنجمین مجموعه شعر علیرضا آبیز است. این اثر برگزیده جایزه شعر احمد شاملو و نامزد جایزه ادبی الوند شد.

💡 مجموعه شعر خط سیاه متروی لندن در چهارمین دوره جایزه شعر شاملو به عنوان اثر برگزیده معرفی شد.