خشک کام

💡 رضوان ز خشک کامی آن سرو، داغ شد بر آب ریخت آتش گلهای خویش را

💡 برآویختند آن دو جنگی بهم شده خشک کام و شده تیز دم

💡 چون خشک کامی او زد یک جهان شراری در هر سخن گذاری

💡 پس از گذشتن از آن بیابان پهناور و سوزان، مسافران با حالتی خشک کام و لب‌های ترک‌خورده، به دنبال ذره‌ای آب برای رفع تشنگی خود می‌گشتند.

💡 شاعر با توصیف دقیق حالت خشک کام و عطش بی‌پایان عاشق، توانست عمق رنج و سختی‌های دوران جدایی را به خوبی برای خوانندگان خود به تصویر بکشد.

💡 وقتی او ساعت‌ها بدون نوشیدن حتی یک جرعه آب در آن هوای گرم کار کرد، با حالتی خشک کام و ناتوانی، درخواست کمک کرد.