خرکش

خرکش.[ خ َ ک ُ ] ( اِ ) سرموزه را گویند و آن کفشی است که بر بالای موزه پوشند و در ماوراءالنهر متعارفست و در عربی جرموق خوانند. ( برهان قاطع ) ( فرهنگ جهانگیری ) ( آنندراج ) ( انجمن آرای ناصری ). || جانوریست خاکستری رنگ و شبیه به جعل و بیشتر در قبرستانها می باشد. ( از برهان قاطع ). حمارقبان. ( یادداشت بخط مؤلف ). || ( نف مرکب ) کشنده خر. ( برهان قاطع ).
- چاقوی خرکش؛ چاقوی بزرگ و ناهموار. ( یادداشت بخط مؤلف ).
- کشمش خرکش؛ کشمش های سیاه بزرگ. کشمش لُرکش.
|| ( اِخ ) ستاره سهیل ( لغت محلی شوشتر ).
خرکش. [ خ َ ک ُ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان سیاه کوه بخش بافت شهرستان سیرجان، واقع در هزارگزی جنوب خاوری بافت سر راه مالرو صوغان به کوشک. کوهستانی سردسیر، آب آن ازچشمه، محصول آنجا غلات و حبوبات. شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 8 ).

💡 تپه سرگول بزرگ مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان کنگاور، روستای خرکش واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۰ دی ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۶۶۰۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.