«خجسته رو» یک ترکیب وصفی فارسی است که به معنای خوش رو، دارای چهرهای گشاده و دلنشین به کار میرود. این واژه در متون ادبی و شعر فارسی بسیار دیده میشود و توصیفگر شخصی است که لبخند بر لب دارد و نگاهش دلگرمکننده و آرامشبخش است. ویژگیهای خجسته رو شامل ظاهری جذاب، چهرهای شاداب و سیمایی نورانی و دوستداشتنی است که همگان را به خود جذب میکند. در ادبیات کلاسیک، شاعران از این اصطلاح برای ستایش زیبایی چهره و وقار شخص استفاده کردهاند و گاهی به صورت کنایه از خوشبختی و نیکفرجامی نیز به کار رفته است. «خجسته رو» همچنین میتواند نمادی از اخلاق نیکو، مهربانی و رفتاری دوستانه باشد، زیرا چهرهی گشاده و مهربان، بازتاب روحیات فرد نیز هست. این ترکیب وصفی معمولاً در توصیف شخصیتها در داستانها و حکایات کاربرد دارد و تصویری مثبت و جذاب از فرد ارائه میدهد. در فرهنگ فارسی، این اصطلاح هم ارزش زیبایی ظاهری و هم جذابیت اخلاقی فرد را نشان میدهد. بنابراین، «خجسته رو» یعنی خوش رو، دارای چهرهای شاداب و دوستداشتنی، با لبخند و سیمای جذاب که هم ظاهر و هم رفتار فرد را دلنشین میکند.
خجسته رو
لغت نامه دهخدا
خجسته رو. [ خ ُ ج َ ت َ /ت ِ ] ( ص مرکب ) خجسته روی. خوش رو. خوش منظر. آنکه صورتش انسان را بفال برمی انگیزد. مبارک صورت:
او نیز که پاسبان کویست
بر دولت تو خجسته رویست.نظامی.
جمله سازی با خجسته رو
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 خجسته باشد روز کسی که دیده بود خجسته روی بت خویش بامداد پگاه
💡 که پادشاه وزیران بطالع مسعود خجسته روی بدین دولت آشیان آورد
💡 خضر خجسته روی ما، راه دیار یار کو؟ عمر سفر دراز شد، رنگ رخ پریده را
💡 دیشب از من، خجسته روی بتافت کاز چه معنیت، دیبه بر تن نیست
