خاکروبی

خاکروبی. ( حامص مرکب ) عمل رُفتَن خاک. خاک را پاک کردن. جاروب کردن و گرد گرفتن.

💡 گاهی به درت به خاکروبی گه بر بامت به پاسبانی

💡 روح اللهی که از نفسش می چکد حیات نازد به خاکروبی آن آسمان جناب

💡 حریم میکده خوش مامنی ست کو رضوان که خاکروبی این در کند به گیسوی حور

💡 به خاکروبی میخانه سرخوشم کانجا ز آستین مرقع صد آستین روب است

💡 خاکروبی درت خواست به عرشی پر خویش مرغ جانم که بدین پایه پست آمده است

💡 یاد رخسار تو زنگ کلفت از دل می برد خاکروبی می کند موج صفا در کلبه ام