حلوا گر
مترادفها
حلوا پز
لغت نامه دهخدا
حلواگر. [ ح َ گ َ ] ( ص مرکب ) حلوائی. حلوافروش. قنّاد. ( آنندراج ):
دانی حدیث آن زن حلواگر گدای
گفتا چنین کنی بمکافا چنان خوری.خاقانی.سخت زیبا لیک هم یک چیز هست
کآن ستیره دختر حلواگرست.مولوی.حشو انجیر چو حلواگر صانع که همی
حب خشخاش کند در عسل شهد بکار.سعدی.آن شکرریز لب شیرین مه حلواگرست
گویی آن مه را دهان تنگ، تنگ شکر است.سیفی.- حلواگرانه؛ مانند حلواگر. بسان حلواپز: آن جامه حلواگرانه از من بیرون کرد. ( اسرارالتوحید ص 54 ).
فرهنگ فارسی
( صفت ) حلوا پز
جمله سازی با حلوا گر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 اسرار بر او ظاهر همچون طبق حلوا گر مکر کند دزدی ور راست رود جانی
💡 در بازار قدیمی شهر، پیرمردی که یک حلوا گر با تجربه بود، با مهارت تمام انواع شیرینیها و حلواهای سنتی را برای مشتریان خود آماده میکرد.
💡 بوی خوش و وسوسهانگیز حلواهایی که توسط آن حلوا گر ماهر تهیه میشد، تمام کوچههای اطراف مغازه او را در ساعات اولیه صبح پر میکرد.
💡 او سالها به عنوان یک حلوا گر در میان مردم شناخته میشد و دستور پختهای خاص خود را از پدر و پدربزرگش به ارث برده بود.