حشرم

حشرم. [ ح ِ رِ ] ( ع اِ ) حسرم. رجوع به حِسرم شود.

💡 به پیش من صف دشمن چگونه دارد پای؟ که لحظه لحظه ز افبال می رسد حشرم ؟

💡 کرده رسوای دو عالم لقبم چون نکند که به حشرم دگر انگشت نما خواهد کرد

💡 در معرض پرسش چو بر آرند به حشرم جز عشق توام حرف دگر یاد نباشد

💡 محشر این است که من هر دم و هر لحظه درو بل که خود هر نفسی در عرصات حشرم

💡 حشرم خوش است اگر به فراموشی افکند تا یاد زندگی نشود باز مردنم