حرف پوچ

حرف پوچ. [ ح َ ف ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) سخن بی معنی و بی هوده. حرف مفت.

سخن بی معنی حرف مفت

💡 چون حباب از حرف پوچ است این تهیدستی ترا مهر خاموشی به لب زن، مخزن اسرار شو

💡 حرف پوچ از من کسی وقت غضب نشنیده است کف نمی آرد ز هر طوفان به لب دریای من

💡 رزق ما از بحر پر گوهر بود دست تهی تا به حرف پوچ گویاییم ما همچون حباب

💡 با همه جهل رسا در حق دانایی خویش حرف پوچی که نداریم ستودن بوده‌ست

💡 به حرف پوچ صائب هر که نگشاید دهان خود شهید زخم دندان ندامت، لب نمی گردد

💡 مشرق خمیازه می‌سازد دهن را حرف پوچ مستی بی درد سر خواهی، لب پیمانه شو