حدیث نبوی

حدیث نبوی. [ ح َ ث ِ ن َ ب َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) حدیثی که از پیغمبر روایت شود. در مقابل حدیث الهی و حدیث قدسی. در مقابل احادیث غیرنبوی، و منقولات از ائمه.

حدیثی که از پیغمبر روایت شود

[ویکی فقه] حدیث نبوی، از اصطلاحات بکار رفته در علم حدیث بوده و به حدیث منسوب به پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله وسلّم) اطلاق می گردد.
«احادیث نبوی» به عللی در عصر صحابه تدوین نگردیده که ذیلاً اشاره می شود: ا - برای اجتناب از اختلاط قرآن با احادیث از تدوین آن نهی شده بود. ب - به علت برخوردای اصحاب رسول الله (صلی الله علیه و آله وسلّم) از قوّت حافظه نیازی به تدوین آنها نبود. ج - عدم قدرت اصحاب رسول الله (صلی الله علیه و آله وسلّم) بر کتابت. لذا تدوین آثار نبوی در اواخر عصر تابعین صورت می گیرد.
تعبیرات دیگر
از حدیث نبوی به: آثار نبی (صلی الله علیه و آله وسلّم)، احادیث نبوی (صلی الله علیه و آله وسلّم)، روایت نبوی (صلی الله علیه و آله وسلّم) و خبر نبوی (صلی الله علیه و آله وسلّم) نیز تعبیر شده است.
نصر، سیدحسین، آرمان ها و واقعیت های اسلام، ص۱۶۸-۱۷۰.
۱. ↑ نصر، سیدحسین، آرمان ها و واقعیت های اسلام، ص۱۶۸-۱۷۰.۲. ↑ سرخسی، محمد بن احمد، اصول السرخسی، ج۲، ص۸.۳. ↑ قرطبی، محمد بن احمد، الجامع لاحکام القرآن، ج۱، ص۳۸.۴. ↑ میرداماد، سیدمحمدباقر، الرواشح السماویة فی شرح الاحادیث الامامیه، ص۲۰۵.
...

💡 فیض از مال و بزرگی و ریاست بگذر کنجی و ذوق حدیث نبوی ما را بس‏

💡 اصطلاحات «روضه» و «روضه‌خوانی» برگرفته از حدیث نبوی است که: در باغ‌های بهشت گردش کنید؛ وقتی سؤال شد: چگونه؟ گفت: مجالس ذکر ما (پیامبر و اهل بیتش) باغی از باغ‌های بهشت (روضه من ریاض الجنه) است. و نیز گفته‌اند: از نام کتاب روضة الشهداء اثر کمال‌الدین حسین بیهقی کاشفی سبزواری گرفته شده‌است. وی این کتاب را در سده هشتم و نهم هجری در شهر هرات نوشت. این کتاب «ده باب» داشت و به تدریج خواندن ده باب آن در ده روز اول ماه محرم رایج شد و این‌گونه بود که سنتی پدیدار شد، با ابعاد و شاخه‌ها و تأثیرگذاری‌های بسیار، که اکنون به عنوان «روضه‌خوانی» شناخته شده‌است.