حجت در لغت

[ویکی فقه] حجت به معنای وسیله ی پیروزی بر مخالف در استدلال می باشد.
حجت، در لغت عبارت است از هر آنچه که صلاحیت دارد در استدلال بر ضد خصم به آن تمسک و به وسیله آن علیه دیگری احتجاج شود به بیان دیگر، هر آن چیزی که سبب غلبه و پیروزی بر خصم گردد، در لغت حجت نامیده می شود. برخی از اصولی ها حجیت در باب قطع و ظن را به معنای لغوی آن گرفته و برخی دیگر آن را نپذیرفته اند.
اثر حجت
حجت یا باعث ابطال استدلال خصم و اسکات ـ محکوم شدن و سکوت ـ او و یا باعث پذیرش عذر دارنده حجت و معذوریت او می شود.
مستندات مقاله
سبحانی، جعفر، المحصول فی علم الاصول، ج۳، ص۲۱.
اصول الفقه، ج۲، ص۱۸.
...

💡 حال كه به اجمال با معناى حجت و جايگاه آن در معارف شيعى آشنا شديم، به موضوعاصلى اين مقاله مى پردازيم تا روشن شود اينكه ماحضرت مهدى، عليه السلام، را (حجتحى خداوند) بدانيم يا تنها (نجات بخش موعود)، درعمل چه تاثيرى در زندگى فردى و اجتماعى ما ميتواند داشته باشد؟ بر اساس آن چه كهدرباره مفهوم حجت در لغت، قرآن و روايات گفته شد، حجت خداوند بر روى زمين از طرفىدليل و راهنماى آشكار مردم به سوى صراط مستقيم و از طرف ديگر ملاك و معيارى است كهانسانها مى توانند با رجوع به او ميزانا انطباق خود را با دين خدا بسنجند.