لغت نامه دهخدا
حبسه. [ ح ُ س َ ] ( ع اِمص ) بستگی زبان. ( مهذب الاسماء ). بستگی سخن وقت گفتن: طول الصمت حبسةٌ؛ ای یحبس اللسان عن النطق. || گرفتگی بول. ( منتهی الارب ). شاشبند.
حبسه
فرهنگ فارسی
( اسم ) زبان گرفتگی بستگی زبان.
جمله سازی با حبسه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 من استاءجر اجيرا ثم حبسه عن الجمعة يبؤ باءثمه، و ان كان هو لم يحبسه اشتركافى الاجر
