لغت نامه دهخدا
حاجی محله. [ م َ ح َل ْ ل َ ] ( اِخ ) موضعی کنار راه چالوس به شهسوار، میان ولی آباد و شهسوار، در 455500 گزی تهران. رجوع به سفرنامه مازندران و استرآباد رابینو ص 24 و 125 و 151 و 154 شود.
حاجی محله. [ م َ ح َل ْ ل َ ] ( اِخ ) موضعی کنار راه چالوس به شهسوار، میان ولی آباد و شهسوار، در 455500 گزی تهران. رجوع به سفرنامه مازندران و استرآباد رابینو ص 24 و 125 و 151 و 154 شود.
موضعی کنار راه چالوس به شهسوار است
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 این روستا در دهستان قرهطغان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۲۱ نفر (۲۲۴خانوار) بودهاست. مردم حاجی محله از قومیت طبری هستند. مردم حاجی محله به زبان طبری (مازندرانی) سخن میگویند.