جوبجو

جوبجو. [ ج َ /جُو ب ِ ج َ / جُو ] ( ق مرکب ) جوجو. پاره پاره و ذره ذره. ( شرفنامه منیری ) ( آنندراج ) ( برهان ):
جوبجو جور دلستان برگیر
دل جوجوشده ز جان برگیر.خاقانی.جوبجو راز دلش دانستی
که بیک نان جوین شد خرسند.خاقانی.رجوع به جوجو شود.

💡 خوشه خوشه کشت هستی جوبجو زرع بی آبست و بارانش تویی

💡 نازم بآب خورد قناعت که در خور است این قطره را سراغ اگر جوبجو کنند

💡 ماهیان بحر تو جانهای ما بحر جویان جابجا و جوبجو

💡 تا سر نهد بپای جوانان گلعذار اشکم رود زدیده بهر باغ جوبجو