لغت نامه دهخدا
جهات فرعی. [ ج ِ ت ِ ف َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) شمال شرقی، شمال غربی، جنوب شرقی، جنوب غربی.
جهات فرعی. [ ج ِ ت ِ ف َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) شمال شرقی، شمال غربی، جنوب شرقی، جنوب غربی.
شمال شرقی شمال غربی جنوب شرقی جنوب غربی.
{intercardinal points} [علوم نظامی] چهار جهتی که میان چهار جهت اصلی قطب نما قرار دارد و شامل شمال شرقی و شمال غربی و جنوب شرقی و جنوب غربی است
چهار جهتی که میان چهار جهت اصلی قطبنما قرار دارد و شامل شمالشرقی و شمالغربی و جنوبشرقی و جنوبغربی است.
💡 نقشه عمارت نقشه هندسی ساده هشت و نیم هشت است که اضلاع بلندتر آن با محور قبلی در یک جهت قرار گرفته و بر همین اساس چهار ضلع کوتاهتر در جهات فرعی قرار گرفتهاند. هرکدام از اضلاع کوتاهتر ایوانی رو به باغ دارد که بین دو در ورودی جا گرفتهاند. راستای دو ورودی در دو جهت عمود برهم اصلی است.