جنگ طلبی
جنگطلبی، بهعنوان یک صفت یا حالت رفتاری، به معنای تمایل و اشتیاق فعالانه برای درگیری نظامی و خصومت مسلحانه است. این مفهوم در مقابل صلحطلبی قرار میگیرد و بیانگر روحیهای است که راه حل مناقشات را نه در گفتوگو و دیپلماسی، بلکه در عرصه نبرد و استفاده از زور میجوید. افراد، گروهها یا دولتهای جنگطلب، غالباً با تکیه بر ایدئولوژیهای توسعهطلبانه، ملیگرایی افراطی یا باور به برتری نظامی، به توجیه و ترویج رویکرد تهاجمی خود میپردازند.
این رویکرد میتواند ریشه در عوامل گوناگونی داشته باشد؛ از جمله منافع اقتصادی، تعصبات قومی یا مذهبی، احساس تحقیر تاریخی، یا تلاش برای انحراف افکار عمومی از مشکلات داخلی. در تاریخ، جنگطلبی بارها به بروز درگیریهای ویرانگر و بحرانهای بینالمللی منجر شده و پیامدهای اجتماعی، اقتصادی و انسانی سنگینی به همراه آورده است. تحلیلگران، جنگطلبی را اغلب پدیدهای میدانند که ثبات منطقهای و جهانی را تهدید کرده و امنیت جمعی را به مخاطره میاندازد.
در ادبیات سیاسی و جامعهشناسی، جنگطلبی بهعنوان یک نیروی مخرب و بازدارندهٔ پیشرفت تلقی میشود. جامعه جهانی و نهادهای بینالمللی، با درک خطرات ناشی از این اندیشه، همواره بر ضرورت تقویت فرهنگ گفتوگو، حقوق بینالملل و مکانیسمهای حلوفصل مسالمتآمیز اختلافات تأکید کردهاند. بنابراین، مقابله با ایدئولوژی جنگطلبی و ترویج ارزشهای صلحجویانه، گام اساسی در جهت تأمین آرامش و توسعهٔ پایدار برای همه ملتها به شمار میرود.
مترادفها
جنگطلبی، ستیزهجویی
متضادها
صلح طلبی، صلح جویی
لغت نامه دهخدا
جنگ طلبی. [ ج َ طَ ل َ ] ( حامص مرکب ) حاصل مصدر از جنگ طلب. طالب جنگ بودن. جنگ خواستن. مقابل صلح طلبی.
فرهنگ فارسی
حاصل مصدر از جنگ طلب طالب جنگ بودن جنگ خواستن مقابل صلح طلبی.
جمله سازی با جنگ طلبی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 این لفظ باعث ایجاد لفظ دیگری به نام «جوجه باز» شده که به باز جنگ طلبی اشاره دارد که از خدمت نظامی خودداری کرده است.
