«جلّ ذِکرُه» تعبیرى عربى و دعایى است که پس از نام خداوند به کار مىرود و به معناى «بزرگ و بلندمرتبه است یاد او» مىباشد. این عبارت برای اظهار تعظیم، احترام و بزرگداشت مقام الهى گفته مىشود. واژه «جلّ» به معناى عظمت یافتن و بلندمرتبه بودن است و «ذکره» به یاد و نام خدا اشاره دارد. بنابراین، مجموع آن بیانگر این است که نام و یاد خداوند بسیار والا و برتر است. این تعبیر بیشتر در متون دینى، تفاسیر، احادیث و نوشتههاى علمى اسلامى دیده مىشود. علما هنگام ذکر نام خدا براى رعایت ادب و اظهار بندگى از این عبارت استفاده مىکنند. کاربرد آن شبیه تعابیرى مانند «جلّ جلاله»، «تعالى»، یا «سبحانه و تعالى» است. همه این عبارات نشاندهنده تنزیه خدا از هر نقص و بیانگر عظمت او هستند. به کار بردن «جلّ ذکره» نوعى ذکر و یاد خدا نیز به شمار مىآید و جنبه عبادى دارد. در نتیجه، این عبارت نشانه احترام، تعظیم و بزرگداشت نام و یاد خداوند متعال است.
جل ذکره
لغت نامه دهخدا
جل ذکره. [ ج َل ْ ل َ ذِ رُه ْ ] ( ع جمله فعلیه ) تسبیحی است که پس از ذکر نام خدای تعالی آرند: خدای قادر متعال جل ذکره:
جَل َّ ذکره منزه از چه و چون
انبیا را شده جگرها خون.سنائی.
فرهنگ عمید
به منظور ستایش خداوند به کار می رود.
جمله سازی با جل ذکره
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 جل ذکره منزه از چه و چون انبیا را شده جگرها خون
💡 گفت: «ارجو» که زود بینی زود که ملک جل ذکره به کرم
